Cyanochen cyanoptera

Nederlands: Blauwvleugelgans

Engels: Blue-winged Goose

Frans: Ouette à ailes bleues

Duits: Blauflügelgans

Spaans: Ganso Aliazul

Italiaans: Oca aliazzurre


Taxonomische status

Soort status: Full species

Ondersoorten:  neen

TSN: 175210


Verspreidingsgebied en ondersoorten

Afrika


Beschrijving

De volwassen dieren zijn hoofdzakelijk grijsachtig bruin dat op de buik vlekkerig wordt. De staart en de slagpennen zijn zwart. Bij de kleine slagpennen verandert de kleur van metalliek-groen naar blauwzwart. De onderrug en de bovenstaartdekveren zijn bleekbruin, maar de onderstaartdekveren zijn wit. Aan de vleugelbochten vertonnen alle dieren, in wisselende hoeveelheid, wat wit. De bek, de voeten en de loopbenen zijn diepzwart. De ogen zijn bruin. De gans dankt haar naam aan de lichtblauwe vleugeldekveren. Men moet echter goed kijken om dit blauw op te merken; het zit namelijk vaak verborgen tussen de schouder- en buikveren. Beide seksen zijn gelijk gekleurd, alleen zouden ze iets verschillen in grootte. Jonge vogels zijn opmerkelijk doffer gekleurd dan volwassen dieren. Voor veldwaarnemers kunnen deze dieren met geen enkele andere soort verward worden. Een opvallend gedrag is namelijk dat ze in rustige omgeving met hun kop op hun rug zwemmen en zelfs lopen.


Biotoop en voedsel

Het uitverkoren woongebied van deze vogels omvat de hooglanden van Etiopië. Hier ontspringen een flink aantal rivieren. De ganzen houden zich op in de open landschappen waar kort gras tot aan de rivieroevers reikt. Zij houden ook van moerassen die niet helemaal dichtgegroeid zijn met struiken; ook in rietvelden schijnen ze graag te vertoeven. Het valt op dat zij zelden zwemmen in diep water. Waarom niet, dat word door geen enkel schrijver vermeld. Te oordelen naar het model van de bek, bestaat hun hoofdvoedsel uit plantaardig materiaal: grassen, zeggen en andere planten die in deze streken voorkomen. In de maag van dieren in het wild geschoten dieren trof men heel wat dierlijk voedsel aan: wormen, insecten en slakken. Volgens Todd versmaden zij ook soms reptielen die ze tegen het voedsel zoeken tegenkomen. Hieruit blijkt duidelijk dat de dieren ook behoefte hebben aan dierlijke eiwitten.


Gedrag

Blauwvleugelganzen zijn de tegenhangers van de andesganzen. Zij schijnen er heel nauw mee verwant te zijn.

Zoals bij de andesganzen stappen de genten rond met hun borst vooruit; sommige individuen kunnen daarbij heel erg slecht gehumeurd zijn. Het rondstappen met het hoofd op de rug, komt daartegen bij geen enkele andere soort watervogel voor. In tegenstelling tot de andere halfganzen lijken de stemmen van beide geslachten erg op elkaar.


Statuut


Bijzonderheden

Orde: Anseriformes

Familie: Anatidae

Genus: Cyanochen cyanopterus

Status in de natuur: kwetsbaar

Soort: Spiegelganzen

WOERD

Eclipskleed: neen

Lengte: 60-75cm

Geslachtsrijp: 2 de jaar

EEND

Lengte: 60-75cm

Geslachtsrijp: 2 de jaar

Legperiode: maart

Broedgewoonte: grondbroeder

Ei

Afm. bxh (mm x mm): 69.3 x 59.4 mm

Kleur: crème tot lichtbruin

Textuur: glad

Aantal/nest: 4-12 eieren

Broedduur: 28-34 dagen

nalegsel: mogelijk

Vliegvlug:

Klimaat:

Ringmaat: 14 mm

Cites vogel: neen

Europese vogel: neen


Kweekverslag


Foto’s


Video's