ledenvergadering zin en onzin van kleurmutaties 20 april

In de activiteitenkalender van ons tijdschrift van april werd niet toevallig op de valreep een LEDENVERGADERING als ‘eyecatcher’  ingelast.

Aviornis International Vlaanderen had namelijk beslist om voortaan geen mutaties meer op de ruilbeurzen toe te laten.

Ondanks het feit dat de statuten van onze vereniging wat dat betreft zonneklaar zijn heeft dit blijkbaar nog bij veel leden voor de nodige commotie gezorgd!

Vandaar die vergadering die op 20 april ll. plaats vond in Belzele, een deelgemeente van Evergem.

Op de agenda één punt : Zin en onzin van kleurmutaties. Gastspreker : Ludo Pinceel.

De keuze voor deze man lag voor de hand. Ludo is bioloog, voorzitter van de WPA Benelux, voorzitter van het wetenschappelijk adviescomité van de WPA en lid van menig andere vereniging, waaronder de onze; m.a.w. van vele markten thuis.

We mochten ons derhalve verwachten aan een professionele, zij het deels wetenschappelijke uiteenzetting.

Die verwachting werd ruimschoots ingelost.

Aan de hand van een uitvoerig gedetailleerde exposé, via een wisselwerking van inductieve en deductieve argumentatie en bewijstechnieken en aanschouwelijk geschraagd door een ppt, probeerde Ludo ons duidelijk te maken dat kleurmutaties kweken eigenlijk niet aan te raden is.

Als aanloop tot de essentie van zijn betoog liet hij ons kennis maken met uniforme en variabele vogelsoorten, hoe specifieke kenmerken tot stand komen, met de invloed van aanleg en milieu, om ons uiteindelijk mutaties als albinisme en melanisme onder ogen te brengen.

Vervolgens ging hij via vraagstelling dieper in op het aspect mutatie : Wat is mutatie ? Hoe komt een mutatie tot stand ? Hoe gebeurt de eiwitsynthese ?

Een foutje in de genetische code deed hem uiteindelijk bij de overerving van mutaties belanden.

Eenmaal dit verduidelijkt belandde hij bij het houden van dieren voor conservatie en de rol die dierentuinen, maar ook wij als hobbyisten daarin eigenlijk zouden moeten spelen.

Duidelijk een kwestie van geloofwaardigheid naar de sterk evoluerende maatschappij toe; alsdus Ludo’s stelling.

Ook die evoluerende maatschappij ontleedde hij haarscherp : contactverlies met de natuur, met de realiteit en de opkomst van dierenactivisme.

Ondanks dat die maatschappelijke tendens de beleving van onze hobby bemoeilijkt, stipte hij zes goede redenen aan om alsnog verder vogels te houden; zij het onder voorwaarde van het aanschaffen van goede ‘founders’, de vogels in het geschikte milieu huisvesten, maar ook het bewaren van de genetische verscheidenheid.

Tegen het licht van die stelling maakt mutaties kweken de zaak vanzelfsprekend alleen maar moeilijker.

Infiltratie van mutanten in de populaties in beschermd milieu kan er immers voor zorgen dat de zuivere wildvormen van een soort op de duur zeldzaam of zelfs onvindbaar worden. Wie weet zo bijvoorbeeld nog hoe een wilde kanarie er uit ziet en waar vind je nog zuivere Chinese dwergkwartels of diamantduifjes?

Toch wenste hij nog eens duidelijk te stellen dat dit enkel een ontrading, maar geen kweekverbod inhoudt.

Aangezien de natuurlijke kleurvormen toch het uithangbord van onze vereniging vormen was het voor hem een evidentie – en met die visie stond hij niet alleen – dat mutaties op ruilbeurzen een halt worden toegeroepen.

Hij rondde zijn bijzonder interessant betoog af met de slagzin : ‘We gaan voor natuurbehoud; we kunnen het volmaakte niet verbeteren !’

Nog nooit meegemaakt hoe een betoog onder de aanwezigen zo nazinderde en zijn sporen naliet !

Fijn om deze man onder onze Aviornis-leden te mogen tellen.

Dank je Ludo.

 

Eugène De Witte

Posted on January 10, 2019 .