Posts filed under verslagen Oost-vlaanderen

Busreis 3 oktober 2015

’t Mag eens in de verf gezet worden. Dirk, onze secretaris,  had zijn beste beentje voorgezet om een uniek busreisje uit te kienen én bovendien oerdegelijk te organiseren. En wat voor een succes ! Een nokvolle bus met 50 enthousiaste liefhebbers en 2 die met hun eigen voertuig zelfs volgden… Nog nooit meegemaakt, was alom te horen. En inderdaad, er waait een spreekwoordelijk nieuwe wind in onze Kern. Blijkbaar wilden velen er bij zijn; en gelijk hadden ze. Die dag zal zonder meer geboekstaafd blijven als een Hoogdag tussen onze jaarlijkse uitstappen. Nochtans begon de dag met horten en stoten : onze buschauffeur bleek zich verslapen te hebben en was niet tijdig op de afspraak. Op zo’n momenten besef je maar pas de functionaliteit van een GSM. Een paar telefoontjes en in de kortste keren viel alles in de juiste plooi. Ook de deelnameprijs aan deze trip bleek uiteindelijk een bijzondere meevaller te worden.  Daar waar oorspronkelijk bij de inschrijving €46 werd gevraagd -  uitgaand van, en berekend op 20 deelnemers – kon uiteindelijk dank zij het onverhoopt succes, dat bedrag teruggebracht worden tot €26 per deelnemer. Een weggeefprijsje voor een relatief verre trip, middagmaal inbegrepen ! De eerste dagtaak van Tom, onze penningmeester, bestond er dan ook in om elke busreiziger twintig euro terug te betalen… Het weer zat mee en een rit van een tweetal uren bracht ons op onze eerste bestemming : het Wisbroek breeding center in het Nederlandse Stramproy. Dit vogelparadijs blijkt één van de meest moderne, toonaangevende kweekcentra voor zeldzame vogels in de wereld te zijn. Kraanvogels, ibissen, ooievaars, neushoornvogels, toekans, toerako's en andere zeldzame vogels maken deel uit van dat project. SPRAKELOOS, was hier enkel het gepaste woord ! De eigenaar leidde ons rond; gaf deskundige toelichting en bleek vervolgens ook nog een joviale gastheer te zijn : Cake en koffie rondden dit eerste bezoek af. Intussen was het middag geworden en konden wij aanzitten in een plaatselijk restaurant. Een copieuze lunchbar zou ons deel worden. Andermaal de bus op en naar de volgende bestemming toe : Servé Lemmens in het Nederlandse Echt. Een zeer mooie en uitgestrekte locatie; uitgebaat door een passionele hobbyist. Deze man heeft een collectie om U tegen te zeggen.

In Wisbroek werden wij al geconfronteerd met kraanvogels, ibissen, ooievaars, en ga zo maar door. Hier zagen wij hun soortgenoten terug, zij het in ruime kooien verspreid over een groot terrein. Her en der gekrijs en andere vogelgeluiden. Alleen nog wat tropische plantengroei en je zou je ergens in de savanne kunnen gewaand hebben.

Een hartelijk woord van dank als afscheid en terug naar België toe, naar onze laatste afspraak in Zonhoven bij Albert Vanbrabant; een ware watervogel hobbyist. Hoenderkoeten, zwanen, eenden, ganzen en een zwerm flamingo’s waren een streling voor het oog. Wat kon die man vertellen ! Bovendien een onuitputtelijk bron aan ervaring die hij graag deelde met wie er belangstelling voor had. Eerder dan eigenlijk gewild was het tijd om afscheid te nemen. Terug huiswaarts in de overtuiging dat het verduiveld moeilijk zal worden om zo’n uitstap nog ooit te evenaren.

Eugène De Witte

Posted on December 16, 2018 and filed under verslagen Oost-vlaanderen.

Ruilbeurs 20 september 2015

Voor zover mij bekend brengt O-Vl. ook dit jaar andermaal het ‘ruilbeursseizoen’ van Aviornis Vlaanderen op gang. Bij het verschijnen van dit artikel zal het intussen wel duidelijk zijn of zij een graadmeter is geweest voor de beurzen die nog in de ‘pipeline’ zitten. Voor het eerst vond zij niet plaats in de inmiddels vertrouwde serres achter ’t Neerhof, maar in een ruime loods op hetzelfde terrein. Die nieuwe locatie was volgens enkele criticasters minder ruim, maar bood anderzijds ook de gelegenheid om aan kriskras opgestelde tafels gezellig met elkaar ervaringen uit te wisselen. Laat me even wagen aan een vergelijking met vorig jaar. Uitgesproken meer eendenkooien en dito watervogels; anderzijds enkele fazanten rennen minder en een terugloop van dat soort aangeboden vogels. Alles bij mekaar dus meer kooien en vooral bij de watervogels een groter aanbod,  maar opmerkelijk, minder vogels die van eigenaar wisselden. Het aantal bezoekers was grosso modo hetzelfde; zij het dat de samenstelling enigszins  hertekend was. Waar de vorige jaren heel wat Nederlanders de beurs bezochten, was hun aantal nu aanzienlijk teruggelopen. Frans en Duits waren frequent gehoorde talen en niet zomaar van liefhebbers van over onze taalgrens, maar van bezoekers diep uit Frankrijk en Duitsland. Dat onze Nederlandse buren minder in aantal zijn komen opdagen zou wel eens te maken kunnen hebben met de onzekerheid die bij hen ontstaan is door wijzigingen op regelgevend vlak. Sinds enige tijd bestaat aldaar namelijk nogal wat commotie over een invoering van een leewiekverbod, met alle consequenties van dien. Dat verklaart natuurlijk nog niet de terugloop van het aantal minder verkochte vogels. ‘Shoppen op het internet’, dat zou voor sommige liefhebbers de oorzaak zijn. Misschien wel een plausibele verklaring vermits heel wat vogelsoorten tegen zeer uiteenlopende prijzen via dit populair communicatiemiddel worden aangeboden. Wat er ook van zij, deze beurs was voor het eerst eens ‘anders dan anders’. Bijzonder positief is dat op deze beurs nog enkele inschrijvingen voor de jaarlijkse bustrip (dit jaar op 3 oktober) zijn genoteerd. Voor het eerst sinds vele jaren blijkt een ‘grote’ bus volledig volzet. Als dat geen perspectieven biedt…

Eugène De Witte

Posted on December 16, 2018 and filed under verslagen Oost-vlaanderen.

Wandeling Kalkense Meersen op 15 februari 2015

De Kern Oost-Vlaanderen wandelt het jaar in Wandelen, (water)-vogels spotten, afronden in een oerdegelijk restaurantje; dé activiteiten van een vroege lentedag in putje winter. 15 februari was zo’n dag waarmee de Kern O-Vl het jaar 2015 succesvol mocht inzetten. In totaal 32 wandelaars in spe, vogelliefhebbers met hun eega’s, verwanten en enkele vrienden,  maakten rond 10 uur hun opwachting onder de kerktoren van het landelijke dorp Kalken. Samen met een baasje met drie hondjes aan de leiband vormden zij zowat het sobere kleurenpalet tegen de achtergrond van een kerkmuur op een overigens noghelemaal verlaten parking.  Tom, onze penningmeester en duidelijk welbekend met die omgeving, zou ons langsheen het 8 km lange traject begeleiden doorheen de Kalkense Meersen. Enkele smienten, slechts te duiden door hen die een verrekijker rijk waren en enkele concentraties grazende grauwe ganzen en kolganzen vormden de enige levende wezens in de weidse vlakte die voor ons lag. De tocht verliep over verharde smalle paden die we af en toe moesten delen met bikers en ook met enkele auto’s die daar eigenlijk niet thuis hoorden.  We hadden de temperatuur duidelijk fout ingeschat;  handschoenen betekenden eerder een last en los geknoopte jassen waren helemaal geen uitzondering. Blijde gezichten en ontspannen deelnemers, hoe kon het ook anders bij een dergelijk lenteweer.  Rond 12 uur zat de tocht er op, werd van schoeisel gewisseld en restte ons enkel de straat over te steken naar een lokaal restaurant toe.  Met zo een lenteweertje kon de dag al niet meer stuk; maar wat ons hier wachtte was buiten alle verwachtingen en als het ware een bezegeling van deze aangename trip. Wij kwamen terecht in een restaurant, achteraf beschouw een ster waard, maar ook met uitbaters die perfect konden inspelen op de psyche van hun cliënteel. Zo werd onze vereniging bij het betreden van het etablissement via een pancarte aan de ingang een gepersonaliseerde welkom geheten; achteraf bij het verlaten ervan via dezelfde pancarte een soortgelijk bedankje voor ons bezoek. Je moet er maar aan denken, maar het doet wel iets met een mens.  Een modern ingerichte ruimte en twee ronde en een ovale tafel waren meer dan voldoende om 32 wandelaars comfortabel te laten aanzitten. Geen ‘derden’ om ons heen die het ‘socialiseren’ in de weg konden staan. Patrick Redant, onze ‘nieuwbakken’ voorzitter doorstond zijn vuurproef glansrijk. Zijn inleiding was ‘to the point’ en tezelfdertijd informatief. Het aperitief werd ons door Aviornis aangeboden en wat volgde was een overheerlijke maaltijd. zie menu Quasi 4 uren tafelen zonder een zweem van verveling,…dat spreekt boekdelen. 

Eugène De Witte

Posted on December 16, 2018 and filed under verslagen Oost-vlaanderen.

Wandeling Molsbroek 2 maart 2014

De Regionale Kern O-Vl. wandelt de lente in ! Niet alleen carnaval beleefde een fantastische dag. Ook zij die hadden deel genomen aan een wandeling in het natuurreservaat het Molsbroek in Lokeren, gevolgd door een etentje in een brasserie in de buurt, genoten ruimschoots van wat de nog prille lente al te bieden had. En meteen is de toon gezet : wandelen én de voeten onder tafel schuiven. Een succesformule sinds enkele jaren : ’s morgens een dosis zuivere lucht en ’s middags genieten van een deugddoende maaltijd. Ze waren om 9.30 uur welgeteld met eenendertig op de afspraak aan het ontmoetingscentrum van het Molsbroek. Rijpafzetting op de houten toegangstrappen tot dit centrum verraadden lichte nachtelijke vrieskou. In de gezellige warmte van die kleine ontmoetingsruimte leidde een gids de wandeling in. Die trip zou na  4 à 5 km via een geasfalteerd  kronkelig  pad terug aan dit vertrekpunt eindigen. Met die summiere informatie in het achterhoofd werd de tocht aangevat. Het was nog koel. De eerste zonnestralen deden het rimpelloos wateroppervlak schitteren, terwijl honderden meeuwenpaartjes hun hels ochtendprogramma afwerkten. Volgens de gids zou dat getal nog aangroeien tot ongeveer 1800 broedparen. Zij waren dus met velen, maar zij waarvoor de verwachtingen hoog gespannen waren en de verrekijkers werden meegebracht, lieten zich quasi niet zien of waren door het voorbije bizarre winterweer alweer vertrokken naar noordelijker gelegen broedplaatsen. In zekere zin pech dus. Maar deze ene lentedag tussen zo vele regendagen in, maakte veel goed. carnaval bemoeilijkte onze rit naar de brasserie. Verschillende straten en wegen waren afgesloten voor het verkeer zodat een vrij lang ‘ommetje’ moest gemaakt worden. Daar waren de wandelaars om 13 uur te gast voor het weekendmenu. Onnodig te zeggen dat die smaakte na zo’n verfrissende tocht doorheen dit moerasrijk natuurreservaat. Een tevreden bestuur, maar vooral tevreden wandelaars. Meer moet dat niet zijn.

Eugène De Witte

Posted on December 15, 2018 and filed under verslagen Oost-vlaanderen.

Verslag wandeling 24 maart 2013

Om de moed erbij te verliezen ! Uit pure frustratie er even het verslag van de wandeling van vorig jaar op nagelezen. We schreven toen :  ‘5 februari, een berenkoude dag, een sneeuwlandschap en verrassend sneeuwvrije toegangswegen tot een gehucht…’ (einde citaat) Het zou de organisatoren niet meer overkomen. Volgend jaar zouden we de vogeltjes horen fluiten…, terrasjes weer… het zou lente zijn. Bijgevolg werd de wandeling gepland op 24 maart 2013. Hadden we het belerend vingertje van de wetenschappers maar au sérieux genomen  en er rekening mee gehouden dat de opwarming van de aarde ons parten zou kunnen spelen…of je kunt het ook zo zien : ‘Wie gelooft die mensen nog ?’ Hoe dan ook, die eerste zondagmorgen van de astronomische lente, één wit tapijt zover het oog reiken kon. Met een bang hart en in het kielzog van strooiwagens reed ondergetekende naar het ‘Osbroek’ toe; een natuurpark, vele hectaren groot, aan de rand van de stad Aalst. Vanaf 10 uur zou een gids ons begeleiden doorheen dit domein. Vervolgens zouden we in de onmiddellijke omgeving de inwendige mens versterken. Een formule die vorig jaar de eerste keer werd uit geprobeerd en die blijkbaar een succesformule aan het worden is. Want : elke vogelliefhebber kon vrij aan de wandeling deelnemen; alleen zij die ook van de warme maaltijd wilden gebruik maken moesten zich vooraf inschrijven. Wat bleek ? 31 ingeschreven deelnemers; zoveel hadden we er op de jaarlijkse wandeling nog nooit geteld. De vrees dat er velen verstek zouden laten gaan bleek totaal ongegrond. Drieëntwintig ‘dapperen’ trotseerden de barre weersomstandigheden en namen effectief aan de tocht deel, terwijl de resterende acht achteraf aan de warme maaltijd mee aanschoven. ‘Het weze deze laatsten vergeven’ , en bovendien hebben zij eigenlijk ook niet veel gemist. Vogels - behoudens enkele mezen en bosduiven – hebben we niet gezien. Onze gids - een gepensioneerde vrouwelijke leerkracht – deed nochtans haar uiterste best om ons over bomen en struiken iets bij te brengen. Info over plantjes moest zij inslikken… die zaten weggedoken onder het sneeuwtapijt. Een ijzige wind ging in de open vlakte door merg en been en onttrok vaak de woorden van de gids aan het oor van velen. Twee uren heeft die tocht geduurd; twee uren zonder morren met het uitzicht op die ultieme warme maaltijd. En, smaken dat hij deed !

Eugène De Witte

Posted on December 15, 2018 and filed under verslagen Oost-vlaanderen.

Ruilbeurs 9 september 2012

Andermaal een drukke bedoening in de bloemen serres achter het regionaal welbekende ’t Neerhof in Eksaarde/Lokeren. Deze keer geen regen zoals de laatste jaren, maar een hoog zomerdag in september met een zon die vooral in de vroege namiddag ongenadig vogels en hun baasjes op de proef stelde. Niettegenstaande de ruime bekendmaking - de verkoopruimte is slechts vanaf 8 uur toegankelijk voor verkopende liefhebbers – maakten al verschillende van hen ruim vooraf hun opwachting. Tevergeefs natuurlijk want de spreekwoordelijke deuren werden pas op het gestelde uur geopend. Vermits er aanzienlijk meer inschrijvingen voor watervogels waren dan in 2011 was de rij met het aantal opgestelde hokken aanzienlijk langer geworden. Vorig jaar werd schade veroorzaakt door een liefhebber die onbezonnen een ontsnapte vogel probeerde terug te vangen en daarbij heel wat planten had beschadigd. Achteraf kon de bloemist er niet mee lachen en had de organisatoren duidelijk gemaakt dat een dergelijk voorval niet vatbaar was voor herhaling. Bijgevolg werden de hokken dit jaar op een zodanige wijze opgesteld dat een ontsnapte vogel gemakkelijker kon gerecupereerd worden. En toch is een systeem nooit waterdicht, want ook gedurende deze beurs ontsnapte een eend die tussen de azalea’s verdween. De vogeleigenaar moest een halt toegeroepen worden opdat het voorval van vorig jaar zich niet zou herhalen. Dit fiatdivers kon het succes van deze beurs echter niet bederven : Veel aangeboden vogels en niet minder afnemers voor hoofdzakelijk watervogels. Op bepaalde momenten was het drummen geblazen voor die kooien.

Fazanten en patrijzen waren dan weer in mindere mate aanwezig. Elk jaar opnieuw daalt in de regio Oost-Vlaanderen de populariteit van deze vogels. Zo de toeloop bij momenten in de voormiddag overdonderend was, zo rustig werd het na het middaguur. Nog weinig bezoekers daagden op en verschillende verkopers namen het zekere voor het onzekere en brachten hun niet verkochte vogels over naar koelere oorden. Andermaal een geslaagde beurs die de jaarlijks weerkerende onbaatzuchtige inspanning van de bestuurleden voor de organisatie, het transport en opzetten en afbreken van de kooien ruim heeft goedgemaakt.

Eugène De Witte

Posted on December 15, 2018 and filed under verslagen Oost-vlaanderen.